Almanya’da Ana Dili Türkçe Öğretiminde Kullanılan Ders Kitaplarının İki Dillilik Bağlamında Karşılaştırılması: Sen ve Ben ve Benim Türkçem Örneği

Yazarlar

DOI:

https://doi.org/10.5281/zenodo.22563252

Anahtar Kelimeler:

Almanya, Türkçe ders kitapları, ana dili öğretimi, iki dillilik, iki dilli çocuklar

Özet

Almanya’da yaşayan Türk kökenli çocuklar, günlük yaşamlarında Türkçe ve Almancayı farklı bağlamlarda kullanan iki dilli bireyler olarak yetişmektedir. Bu durum, ana dili Türkçenin geliştirilmesi ve kültürel bağların sürdürülmesi açısından Türkçe öğretiminde kullanılan ders materyallerinin niteliğini önemli hâle getirmektedir. Bu bağlamda, ders kitaplarında yer alan metinlerin öğrencilerin Türkçe söz varlığını ve anlatım becerilerini destekleme biçimleri ile iki dilli ve iki kültürlü yaşam gerçekliklerini ne ölçüde yansıttıkları önem kazanmaktadır. Bu araştırmanın amacı, Almanya’da ana dili Türkçe öğretiminde kullanılan Sen ve Ben (5. Sınıf) ile Benim Türkçem (5. Sınıf) ders kitaplarını iki dilli öğrencilerin ana dili gelişimi ile dilsel ve kültürel gereksinimleri açısından karşılaştırmalı olarak incelemektir. Araştırma, nitel araştırma yaklaşımı doğrultusunda doküman incelemesi yöntemiyle gerçekleştirilmiş; ders kitaplarında yer alan metinler betimsel analiz yoluyla değerlendirilmiştir. Araştırma bulguları, Sen ve Ben ders kitabında Türkçenin doğal ve edebî kullanımını destekleyen söz varlığı, deyim ve kalıp sözler ile kültürel unsurların daha belirgin olduğunu göstermektedir. Benim Türkçem ders kitabında ise Türkçe-Almanca sözcük eşleştirmeleri, iki dilli başlık ve yönergeler ile Almanya’daki iki kültürlü yaşamı yansıtan içeriklerin öne çıktığı belirlenmiştir. Sonuç olarak iki ders kitabının ana dili öğretiminde farklı ancak birbirini tamamlayabilecek özellikler taşıdığı; iki dilli öğrencilere yönelik ders materyallerinde Türkçenin doğal ve zengin kullanımını destekleyen edebî metinlerle öğrencilerin iki dilli ve iki kültürlü yaşam gerçekliklerini dikkate alan unsurların dengeli biçimde bir araya getirilmesinin daha bütüncül bir yaklaşım sağlayabileceği değerlendirilmektedir.

Referanslar

Aksan, D. (2007). Her yönüyle dil: Ana çizgileriyle dilbilim. Türk Dil Kurumu Yayınları.

Baker, C. (2011). Foundations of bilingual education and bilingualism (5th ed.). Multilingual Matters.

Bialystok, E. (2001). Bilingualism in development: Language, literacy, and cognition. Cambridge University Press.

Bloomfield, L. (1933). Language. Henry Holt and Company.

Bostan, T., & Üstünyer, İ. (2024). Köln’deki Türk kültür ve sanat derneklerinin Türkçeye ve Türk kültürüne katkılarının analizi. International Journal of Social Sciences, 8(35), 249–272. https://doi.org/10.52096/usbd.8.35.13

Canlı, S. (2015). Türkçe ders kitaplarına seçilecek metinlerin belirlenmesinde çocuğa görelik ilkesi. Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi, 1(1), 98–123.

Creswell, J. W., & Creswell, J. D. (2021). Araştırma tasarımı: Nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları (E. Karadağ, Çev. Ed.). Nobel Akademik Yayıncılık.

Cummins, J. (2000). Language, power, and pedagogy: Bilingual children in the crossfire. Multilingual Matters.

Çakır, P. (2013). Türkçe ders kitaplarındaki öykülerin çocuğa görelik ilkesi açısından incelenmesi. Turkish Studies, 8(1), 1171–1180. https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.4249

Dinler, M. E. (2024). 8. sınıf Türkçe ders kitabındaki öyküleyici metinlerin çocuk edebiyatının temel ögeleri açısından incelenmesi. Türkiye Eğitim Dergisi, 9(2), 264–279. https://doi.org/10.54979/turkegitimdergisi.1569964

Ekinci, A. (Ed.). (2017). Benim Türkçem 5: Çalışma ve ders kitabı. Verlag für Multikulturelle Kommunikation.

Ergin, M. (2013). Türk dil bilgisi. Bayrak Yayınları.

Extra, G., & Yağmur, K. (Eds.). (2004). Urban multilingualism in Europe: Immigrant minority languages at home and school. Multilingual Matters. https://doi.org/10.21832/9781853597800

Grosjean, F. (2010). Bilingual: Life and reality. Harvard University Press. https://doi.org/10.4159/9780674056459

Korkmaz, Z. (2007). Gramer terimleri sözlüğü (genişletilmiş 3. baskı). Türk Dil Kurumu Yayınları.

Macnamara, J. (1967). The bilingual’s linguistic performance: A psychological overview. Journal of Social Issues, 23(2), 58–77. https://doi.org/10.1111/j.1540-4560.1967.tb00576.x

Onası, Ö., & Karakuş, N. (2023). Metin seçimi bağlamında Türkçe-Almanca iki dilli çocuklara Türkçenin öğretiminde kullanılan okuma metinleri. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 35, 304–321. https://doi.org/10.29000/rumelide.1346213

Özbay, M. (2006). Türkçe özel öğretim yöntemleri I. Öncü Kitap.

Sever, S. (2020). Çocuk edebiyatı ve okuma kültürü (21. baskı). Tudem Yayınları.

Süverdem, F. B., & Ertek, B. (2020). İki dillilik ve iki kültürlülük: Göç, kimlik ve aidiyet. The Journal of International Lingual, Social and Educational Sciences, 6(2), 183–207. https://doi.org/10.34137/jilses.826142

Tüfekçi Can, D. (2014). Çocuk edebiyatı: Kuramsal yaklaşım. Eğitim Yayınevi.

Yağmur, K. (2006). Batı Avrupa’da Türkçe öğretiminin sorunları ve çözüm önerileri. Dil Dergisi, 134, 26–41.

Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (12. baskı). Seçkin Yayıncılık.

Yılmaz, G. (Ed.). (2017). Sen ve Ben 5. BVL.

İndir

Yayınlanmış

07.09.2026

Nasıl Atıf Yapılır

Yavascan, N., & Üstünyer, İlyas. (2026). Almanya’da Ana Dili Türkçe Öğretiminde Kullanılan Ders Kitaplarının İki Dillilik Bağlamında Karşılaştırılması: Sen ve Ben ve Benim Türkçem Örneği. Silkway Social Science Journal, ISSN: 3062-4207, 2(3), 16–26. https://doi.org/10.5281/zenodo.22563252

Benzer Makaleler

1 2 > >> 

Bu makale için ayrıca gelişmiş bir benzerlik araması başlat yapabilirsiniz.